In het dorp Farha, ten westen van Salfit, koos de 62-jarige boer Thameen Badah er na jaren van loondienst voor om zich volledig toe te leggen op landbouw. Voor hem is het geen gewoon beroep, maar een manier van leven, diep geworteld in zijn jeugd en identiteit.
Hij groeide op aan de zijde van zijn vader op de velden. Door de jaren heen werd zijn band met het land steeds sterker, bijna even persoonlijk als familie. “Ik werk al op het land sinds ik zes jaar oud was. Ik ben ermee opgegroeid en heb ervan geleerd. Het land is niet alleen een bron van inkomsten, het is liefde.”
Een leven gevormd door het land
Voor Thameen is het land meer dan alleen grond; het is de plek waar hij vrede vindt. Olijfbomen nemen daarin een bijzondere plaats in als stille getuigen van zijn leven. “Ik zie olijfbomen al sinds de dag dat ik mijn ogen opende… hoe zou ik ze ooit kunnen vergeten?” oppert hij. Maar zijn band reikt verder dan olijven, naar amandelen, abrikozen en druiven. Elke boom draagt een deel van zijn ziel in zich. “Als ik hier kom, voel ik troost, geluk en rust… Hier hoor ik thuis.”
Dagelijkse strijd onder druk
Sinds oktober 2023 is het leven voor boeren in Farha steeds moeilijker geworden. De oprichting van een nabijgelegen nederzetting heeft nieuwe beperkingen en risico’s met zich meegebracht, waardoor het dagelijkse boerenleven een uitdaging is geworden. “Kolonisten laten hun schapen op onze velden lopen, beschadigen olijfbomen en verhinderen ons zelfs om ze te verzorgen,” legt Thameen uit.
De gevolgen reiken verder dan alleen de gewassen, ook infrastructuur wordt vaak vernield. Ondanks deze herhaalde verliezen blijft Thameens vastberadenheid onwankelbaar. “We hebben 210 meter aan keermuren gebouwd. Die zijn drie keer gesloopt… en elke keer hebben we ze weer opgebouwd.”
“We zijn geworteld in ons land. We zullen het niet verlaten, tenzij we dit leven verlaten.”

Een oogst in gevaar
Wat ooit een vreugdevol olijfoogstseizoen was, is een race tegen de klok geworden. De angst om gewassen te verliezen heeft boeren gedwongen eerder dan normaal te oogsten.
“We zijn begonnen met oogsten voordat de olijven rijp waren, alleen maar om verliezen te beperken.”
Het resultaat was verwoestend. De olijfopbrengst daalde van ongeveer 25% naar bijna 12%: een enorm verlies. Naast financiële moeilijkheden zijn de risico’s ernstiger geworden. “Sommige boeren werden aangevallen. Anderen werden bang en verlieten hun land.” Maar vertrekken was voor Thameen nooit een optie. “Hoe kan ik mijn land achterlaten voor iemand die van buitenaf komt? Ik ben hier geboren. Dit is een strijd om te overleven.”
Eerlijke handel, echte impact
Te midden van deze uitdagingen maakt steun van lokale en internationale organisaties een verschil. Dankzij eerlijke handel krijgen boeren betere prijzen voor hun producten. Door samenwerking met organisaties als Al Reef, Oxfam en hun lokale coöperatie zijn Thameen en andere boeren in staat geweest hun biologische olijfolie op de markt te brengen tegen eerlijke prijzen die de werkelijke waarde van hun werk weerspiegelen.
“Vroeger waren de prijzen laag. Maar dankzij eerlijke handel en betere marketing worden zowel boeren als consumenten eindelijk eerlijk behandeld.”
Deze verschuiving heeft niet alleen het inkomen verbeterd, maar ook een gevoel van waardigheid en stabiliteit hersteld, waardoor boeren worden aangemoedigd om hun land te blijven bewerken.

Groei door ondersteuning
De ondersteuning reikt verder dan alleen toegang tot de markt. Opleiding en materiaal helpen boeren om de kwaliteit van hun olie te verbeteren. Ze leerden hoe ze olie beter kunnen bewaren en efficiënter kunnen persen, wat hen toelaat hun product tegen hogere prijzen te verkopen.
Dankzij die vooruitgang kon Thameen zijn land uitbreiden en meer bomen planten. De mogelijkheid om Palestijnse olijfolie naar Europese markten te exporteren heeft ook een diep gevoel van trots teweeggebracht: “Het is een overweldigend gevoel. Onze olie is nu wereldwijd verkrijgbaar, niet alleen lokaal.”
Hoop voor de volgende generatie
Ondanks alles blijft hoop centraal staan in het verhaal van Thameen, vooral wanneer hij over zijn kinderen spreekt. “Ik hoop dat mijn kinderen een beter leven zullen hebben… dat ze niet zullen meemaken wat wij hebben meegemaakt.”
Zijn boodschap aan de wereld is eenvoudig en oprecht: “Kom en zie de realiteit met eigen ogen. Kom ons helpen tijdens de olijfoogst… jullie aanwezigheid geeft ons kracht.”
Meer dan land
Voor Thameen is het land niet zomaar een plek; het is identiteit, waardigheid en het leven zelf. “Landbouw houdt me met beide benen op de grond en geeft me houvast… Dit land ben ik, en ik ben dit land.”
