Voor\u00a0Abdulrahman\u00a0is landbouw nooit alleen maar een job geweest. Het is\u00a0identiteit, erfgoed en een manier van leven die van generatie op generatie is doorgegeven. Hij erfde het land met zo’n 100 \u00e0 120 olijfbomen van zijn vader. Van jongs af aan combineerde\u00a0Abdulrahman\u00a0werk in de bouw met het bewerken van zijn land. Maar waar het leven hem ook bracht, de aantrekkingskracht van de landbouw bleef: \u201cVroeger werkte ik in de bouw. Na de uren ging ik naar de olijfboomgaard. Ik heb bij alles meegeholpen: ploegen, oogsten, onkruid wieden,\u00a0alles.\u201d\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n
Nu hij met pensioen is, wijdt hij zich volledig aan de landbouw. Zijn vrouw en kinderen staan niet alleen als familie aan zijn zijde, maar ook als partners in het behoud van dit agrarische erfgoed. Zijn kinderen zijn altijd bij hem als hij naar de olijfboomgaard gaat.<\/p>\n\n\n\n
Uitdagingen onder de oppervlakte <\/h2>\n\n\n\n
Ondanks deze diepgewortelde band is Abdulrahman\u2019s reis verre van gemakkelijk. Een van de meest urgente uitdagingen is de verkoop van olijfolie<\/strong>. Alleen al in 2024 bleef hij zitten met bijna 1,5 ton onverkochte olijfolie. Dat komt door de hindernissen die de Isra\u00eblische bezetting oplegt aan handel en export. Die zijn het gevolg van de controle die Isra\u00ebl uitoefent over de Westelijke Jordaanoever. Daardoor werden hij en zijn co\u00f6peratie gedwongen een deel van hun productie tegen lagere prijzen te verkopen. Met grote financi\u00eble verliezen tot gevolg.<\/p>\n\n\n\n Nog ernstiger is de watercrisis<\/strong>. Boeren in het gebied zijn afhankelijk van water uit Ein Samia, een bron die steeds moeilijker toegankelijk wordt. <\/p>\n\n\n\n “Soms wordt het water een maand of zelfs twee maanden afgesloten. Dat komt omdat kolonisten de controle hebben overgenomen, onder bescherming van het Isra\u00eblische bezettingsleger.”<\/p><\/blockquote><\/figure>\n\n\n\n Omdat hij geen alternatief had, werd hij gedwongen om water te kopen. In \u00e9\u00e9n zomer kocht hij tien tanks, die elk 250 sjekel kostten, wat een zware financi\u00eble last betekende voor zijn toch al krappe inkomen. \u201cIk heb land dat in de zomer voedsel voor mijn gezin zou kunnen opleveren, maar zonder water kan ik het niet bewerken.\u201d <\/p>\n\n\n\n De gevolgen zijn verwoestend. Zijn olijfolieproductie daalde drastisch van 500\u2013600 kilogram in een goed seizoen tot slechts 12 kilogram vorig jaar. \u201cAls er geen productie is, is er geen inkomen. Maar de uitgaven houden nooit op.\u201d <\/p>\n\n\n\n Natuurrampen <\/strong>maken de situatie alleen maar zwaarder. Zware regenval kan de bodem eroderen en de traditionele stenen terrassen beschadigen, wat dure reparaties met zich meebrengt.\u00a0Ondanks alles is weggaan nooit een optie geweest. \u201cDit is ons land. We hebben het ge\u00ebrfd van onze vaders en grootvaders; we kunnen het niet in de steek laten. Het land betekent voor mij thuis en waardigheid. Ik kan niet zonder.”<\/p>\n\n\n\n Voor hem is het land veel meer dan een bron van inkomsten; het staat voor waardigheid, verbondenheid en identiteit. Hij pauzeert even en voegt dan zachtjes toe: \u201cIk moet hier elke dag naartoe komen\u2026 om onder de olijfbomen te zitten en hun lucht in te ademen. Het geeft me rust.\u201d <\/p>\n\n\n\n Te midden van deze uitdagingen heeft de steun van de co\u00f6peratie en organisaties zoals Oxfam en PARC – Al Reef voor betekenisvolle verandering gezorgd. Voor die steun kon hij de olie niet goed op de markt brengen of opslaan. Vandaag hebben verbeterde systemen boeren geholpen om betere markten te bereiken en eerlijkere prijzen te bedingen, wat hun levensonderhoud direct heeft verbeterd.\u00a0Hij noemt “eerlijke handel een investering in mijzelf en in mijn kinderen<\/strong>“.<\/p>\n\n\n\n Een van\u00a0Abdulrahman\u2019s\u00a0grootste prestaties is dat zijn olijfolie de Europese markten bereikt.\u00a0Dit is meer dan enkel een financi\u00eble overwinning, het is herwinnen van identiteit. <\/p>\n\n\n\n \u201cAls mijn olijfolie Europa bereikt, ben ik trots. Vroeger werd het soms verkocht als Isra\u00eblische olijfolie. Nu wordt het erkend als Palestijnse olijfolie.\u201d <\/p><\/blockquote><\/figure>\n\n\n\n Als hij vooruitkijkt, is\u00a0Abdulrahman\u00a0zowel realistisch als hoopvol.\u00a0Hij beschrijft het leven als leven in een \u201copen gevangenis\u201d, maar hij blijft veerkracht kweken… net als de olijfbomen om hem heen.\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n \u201cIk hoop dat mensen ons blijven steunen en helpen onze olijfolie op de markt te brengen. Deze steun is wat ons standvastig houdt op ons land.\u201d <\/p><\/blockquote><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\nVeerkracht tegen alle verwachtingen in <\/h2>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/www.oxfamfairtrade.be\/wp-content\/uploads\/Abdulrahman-Zaben_2.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\nEen verschuiving naar hoop <\/h2>\n\n\n\n
<\/a><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\nEen boodschap aan de wereld <\/h2>\n\n\n\n